lagarde-trial

Σε έφεση κατά της δικαστικής απόφασης προχωρά η Διευθύνουσα του ΔΝΤ, Κ. Λαγκάρντ

Η διευθύνουσα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, κλήθηκε σε δίκη στην Γαλλία σχετικά με την εμπλοκή της ως υπουργός οικονομικών σε δικαστική απόφαση το 2008, η οποία προέβλεπε την παροχή 400 εκατομμυρίων ευρώ, προς έναν Γάλλο μεγαλοεπιχειρηματία.

Η Λαγκάρντ –τότε υπουργός οικονομικών-αρνήθηκε τις κατηγορίες και προχώρησε σε έφεση κατά της απόφασης. Μάλιστα τόνισε πως έδρασε υπέρ των συμφερόντων τους γαλλικού κράτους και σε απόλυτη σύμπνοια με τους νόμους.

Η Λαγκάρντ υποστήριζε την αθωότητά της από την αρχή ακόμη της δικαστικής έρευνας το 2011. Μετά από χρόνια ερευνών ο εισαγγελέας υποστήριξε την άποψη πως οι κατηγορίες εναντίον της Λαγκάρντ έπρεπε να αποσυρθούν, ωστόσο το Ειδικό Δικαστήριο απεφάνθη ότι θα πρέπει να της αποδοθεί το αδίκημα της αμέλειας. Στην περίπτωση κρατικού αξιωματούχου, το αδίκημα αυτό τιμωρείται με ένα χρόνο φυλάκιση και έως και 15.000 ευρώ πρόστιμο.

Ο επιχειρηματίας που φέρεται να έλαβε τα χρήματα χάρη στην Κριστίν Λαγκάρντ είναι ο Bernard Tapie. Η ίδια, σε δήλωση της είπε πως «πάντα έπραττε σύμφωνα με το δημόσιο συμφέρον και πως καμία κατηγορία δεν μπορεί να της αποδοθεί».

Οι δικηγόροι της έχουν περιθώριο πέντε ημερών για να υποβάλουν έφεση. Ωστόσο, ο υπουργός οικονομικών της Γαλλίας, Μισέλ Σαπέν δήλωσε πως «η Λαγκάρντ είναι αθώα μέχρι αποδείξεως του εναντίον.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η δικαστική δίωξη της Λαγκάρντ άρχισε αμέσως μετά τον διορισμό της στην θέση του διευθυντή του ΔΝΤ το 2011.

Από την πλευρά του το ΔΝΤ μέσω του εκπροσώπου του, Gerry Rice, δήλωσε πως το ΔΣ διατηρεί την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της Λαγκαρτντ να φέρει εις πέρας το έργο το οποίο της έχει ανατεθεί.

Το χρονικό της υπόθεσης

Η έρευνα αφορά στον Bernie Tapie, επιχειρηματία μεγάλου βεληνεκούς και τηλεπερσόνα, ο οποίος είχε μηνύσει την γαλλική τράπεζα Credit Lyonnais για την διαχείριση του μετοχικού του μεριδίου στην εταιρεία Adidas, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Με την φερόμενη παρέμβαση της Λαγκάρντ, ένα ιδιωτικό συμβούλιο αποφάσισε την απόδοση αποζημίωσης ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ πλέον τόκων.

Η συμφωνία αυτή θεωρήθηκε ότι ήταν ένδειξη τη στενής σχέσης μεγαλοεπιχειρηματιών και της γαλλικής πολιτικής ελίτ, αφού ο Tapie ήταν στενός φίλος του Ν. Σαρκοζί. Η κριτική στην υπόθεση είναι ότι ο Tapie κέρδισε μια αποζημίωση που του αποδόθηκε από ένα ιδιωτικό συμβούλιο, εις βάρους του γαλλικού δημοσίου, αφού αφορούσε μια γαλλική κρατική τράπεζα.